De Piramiden

Dit werd in meerdere opzichten een onvergetelijke dag. De reis per taxi richting woestijn was een avontuur dat mij nog lang zal heugen, maar daarna was het een prachtige dag.

Vanuit het dorpje aan de rand van de woestijn (foto) waar alle kameel- en paardenverhuurbedrijfjes waren reed ik samen met de kameel Mozes (foto) en zijn vaste begeleider de woestijn in. Het was prachtig weer, onbewolkt maar niet heet en al snel doemden voor mij de eerste piramide op. (foto) Mijn “schip van de woestijn” wist perfect de weg en we stopten als eerste bij de Sfinx. (foto) In de prijs van de tour waren de diverse entreebewijzen voor de piramiden, de grafkelders bij de Sfinx een drankje bij een rustplaats allemaal inbegrepen.

Het op- en afstappen van een kameel is een belevenis op zich; allereerst buigt hij door zijn voorpoten en duik je dus naar voren en daarna zakt hij door zijn achterpoten en val je dus weer achterover, maar na twee of drie keer heb je dat wel door en gaat het beter.

Na de eerste stop reden we door naar de grootste piramide van de drie en als je aan de voet van dit enorme bouwwerk staat (foto) besef je je pas wat er 4000 jaar geleden voor werk verricht moet zijn om dit te kunnen bouwen.

Om naar binnen te gaan moet je gebukt door een schuin aflopend gangetje een houten trapje af en kom je in een aantal grafkamers.

Na de derde en kleinste van de drie reden we verder de woestijn in naar een soort plateau vanwaar je een mooi uitzicht hebt over het gebied (foto) en zie je ook hoe dicht het eigenlijk tegen de stad aanligt (foto). Hier werden ook nog een plaatjes geschoten door de gids voor in het plakboek ( of anno 2003 de website ) (foto) waarna we weer de terugreis begonnen naar het dorpje.