Aankomst
“Ladies
and gentlemen, we are preparing for landing on
Kijk, dat noem ik nou eens
een “lekkere binnenkomer “. Gelukkig viel het allemaal wel mee en ging de
landing gladjes, maar de toon voor een spannend weekje Egypte was meteen al
gezet. Eén ding was voor mij al zeker: Egypte heeft het mooiste douane-invoerdocument
(foto). Na één stap in de aankomsthal
werd mij al duidelijk dat ik nu echt in een andere wereld was terechtgekomen.
Bijna alles was aangegeven in het Arabische schrift ( foto) en geen enkele klank leek op een
westerse. Geld wisselen en een visum kopen was één van de eerste dingen die me
te doen stonden en daarna werd ik al gauw aangesproken door een ‘hotel
bemiddelaar’. De prijs in Amerikaanse dollars was zoals ik verwacht had en 6
nachten inclusief taxi naar het hotel was dan ook snel geregeld.
Tijdens het ritje door de
stad richting hotel drong het al snel tot mij door dat er hier in het verkeer
andere ‘normen en waarden” golden dan in Nederland. Het was een gekrioel van
auto’s (foto) en mensen;
verkeerslichten waren er niet of werden gewoon genegeerd en er waren bussen,
busjes en taxi’s in alle soorten en maten die al rijdend de mensen naar binnen
trokken.
Het hotel lag in een rustig
straatje (foto) voor zover mogelijk in
een stad als deze en de kamer was sober, maar met eigen douche en toilet.
De receptionist was
vriendelijk en probeerde in gebrekkig engels toch een zo goed mogelijk advies
te geven over allerlei dingen die je als toerist wilt weten.
Het Egyptische geld, de Pond
( op prijskaartjes aangegeven als LE ), staat omgerekend op ongeveer
€ 0,20 en de LE briefjes van
1 pond zijn vaak zo ontzettend oud dat ze bijna onleesbaar zijn geworden.
